1 . اصل اوّلى كه عبارت است از جواز و اباحه ؛ زيرا از آيات و روايات فراوانى استفاده مىشود كه آنچه خداوند آفريده است براى استفاده و بهرهبردارى انسان است در آيات و روايات از لام انتفاع بدست مىآيد : خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ، سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ ، « وكلّ شىءٍ مطلق . . . » . 2 . اصل ثانوى در خصوص اعيان نجسه : بسيارى از بزرگان فقه ، اصل را بر حرمت انتفاع از عين نجس قرار دادهاند و براى اين اصل به آيات و روايات و اجماعات استدلال كردهاند كه قبل از بيان آن ، سه عبارت را نقل ميكنيم : سلار در مراسم : التصرّف في الميتة ولحم الخنزير و . . . حرام . « 1 » شيخ در مسبوط : كلّ نجس العين لا يجوز بيعه ولا اجارته ولا الانتفاع به . . . إجماعاً . « 2 » شيخ در نهايه : جميع النجاسات محرّم التصرّف فيها . « 3 » دلايل حرمت انتفاع از عين نجس آيات قرآن وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ ، « 4 » إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ ، « 5 » وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ ، « 6 » و حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ . . . . « 7 » در آيات فوق ، خبائث و رجس و رُجز به قول مطلق تحريم گرديده است و ما به

--> ( 1 ) . المراسم ، ص 170 . ( 2 ) . المبسوط ، ج 2 ، ص 165 . ( 3 ) . النهايه ، ص 364 . ( 4 ) . اعراف ( 7 ) : 157 . ( 5 ) . مائده ( 5 ) : 90 . ( 6 ) . مدثر ( 74 ) : 5 . ( 7 ) . مائده ( 5 ) : 3 .